Fotoğrafın bir anı dondurma, tarihe aktarmak üzere yazımlama, gelecek kuşaklara aktaracak belgeler oluşturma yanı bana hep cazip gelmiştir.Fotoğraf karesi içinde verilmek istenen iletiye hizmet edecek bir kurgu var olabilir belki, benim bir haber kameramanı olarak yaşadığım örneklerde kurgulama olanağı neredeyse yoktur. Fotomuhabirleri belki çektiği açıyı ayarlayabilir ama bir olayı asla...
Fotoğrafçılıkla tanışmam üniversite yıllarıma denk geliyor. Okulda ders olarak karşıma çıktı. Ayrıca benim ve çocukluk arkadaşımın fotoğraf makinelerimiz olması dışında O’nun birde agrandizör denilen fotoğraf baskı aletinin olması önüme fotoğrafçılıkla uğraşma olanağı çıkardı.Fotoğraf çekiyor, basıyor, etrafa hava atıyorduk. Sonuçta öğrenciydik, herşey bir yana baskı için solüsyonlar çok pahallıydı. O yıllar sayısal teknolojiler çikmadığı için mertlikte bozulmamıştı. Daha fazla devam edemedik.
Basın-Yayın Yüksek Okulu’ndan ( yeni adı İletişim Fakültesi) mezun olduktan sonra sırası ile TRT, Star, Kanal D ve NTV’de çalışarak görüntünün hareketli olduğu bir çalışma alanında bulundum. Televizyonda anlatmak istediğinizi bir zaman dilimi içinde, devamlılık gözeterek, neden-sonuç ilişkisini olabildiğince aktararak işlemek hedeflenmeliydi.
Fotoğrafçılıkta imrendiğim, bazende kıskandığım yan burada başlıyor. Fotoğraf anı durdurarak, bir kare içinde zamanı dondurarak tüm anlatmak istediklerinizi anlatma becerisini içeriyor. Zaten anlatabildiğiniz oranda da başarılı oluyorsunuz.
Foto Muhabirliği ise fotoğrafta bir de haberi verme ya da oluşturma becerisi oluşturmayı öngörür. Genel anlamda karşı çıkılsa bile bir sanat bu, bence. Sanat çünkü kurgulama olanağınızın nerede ise hiç olmadığı bir ortamda, yine tümü ile sizin dışınızda gelişen olayları bir karede anlatmak düşünürken bile çok zor gelen bir eylemdir bu.
Foto Muhabiri arkadaşlarımız bunu yapabiliyor, hem de çalışma ortamlarının çok zor koşullarda olmasına rağmen. Çalıştıkları basın kuruluşları onları ikincil eleman olarak görür. Onlar çalıştıkları kurumların üvey evlatlarıdır. Maddi-manevi her olanak onlardan sakınılır. Çalışma mekanında fotoğraf çekmemeleri için herkes elinden geleni yapar. Güvenlik güçlerinden basın danışmanlarına kadar en alt yetkilisinden en üst yetkilisine kadar, hatta kendilerine görev icat eden yetkisiz kişiler foto muhabirlerin fotoğraf çekmemeleri için söz birliği etmişcesine çaba gösterirler.
Bunlar yetmiyormuş gibi emeklerin hakkı ödenmediği gibi yeterince değerlendirilmez de... Fikir ve sanat eserleri ile ilgili yasada eser sahipliği işveren lehine düzenlendiği için çektikleri fotoğraf (fotoğraf makinelerini çoğunlukla kendi paraları ile aldıkları halde) genellikle imzaları bile kullanılmadan gazeteye basılır, servise konur. Bir çoğu da yıllar sonra bile kullanılmak ve satılmak üzere o yayın organın arşivine konur.
Hergün gazetenizi elinize aldığınızda karşınıza yazılar dışında fotoğraflar da gelir. O fotoğrafların nasıl bir emekle çekildiğini ben biliyorum. Biz medya organlarında çalışanlar, bu emeği hor görmeyen bir basın çalışma ortamı beklerken her geçen gün aleyhimizde çıkartılan yasalar bizi şaşkınlığa düşürüyor. Çıkartılması planlanan Sosyal Güvenlik Yasası ile tüm basın çalışanlarının yıpranma payının ortadan kalıdırılacağı haberi bizleri üzüyor. Umarım bu yasa bizlerin yani medya çalışanların çıkarlarını gözetecek şekilde düzenlenerek çıkarılır. Umarım...
Ey! Foto muhabiri arkadaşlarım...
Zaman zaman bir karede anlatabildiklerinizle beni kıskandırsanızda önüme geçmeyin, geçiyorsanız da hele bir eğilin. Eğilinde çekimimi yapayım.
Ben mi?
Bense hepinizin yani tüm Foto Muhabiri arkadaşlarımın emeklerinin önünde her zaman saygı ve sevgiyle eğiliyorum.